7 augustus van Culatra naar de Guardiana
Het is nu donderdag 9 August 2012
We liggen weer in Ayamonte om het water en de voedsel voorraad weer aan te vullen.
Het plan was om nog wat verder naar het oosten te varen maar er is zeer warm weer op komst en het blijkt toch weer dat het westen van de Algarve duidelijk koeler is. Daar komt nog bij dat ik de 21e Thea moet op halen.
De beste plaats is hier voor Vilamoura. Ik houd het weer in de gaten en zal vrijdag beslissen
Op dinsdag 7 augustus ankerop gegaan bij Culatra en naar de Guardiana gevaren met zeer licht weer.
Halverwege moest de motor bij om op tijd met de laatste vloed stroom naar binnen te varen.
De afstand gevaren was 35 mijl vertrokken om 9.00 u aankomst 17.45 motor 5.8 uur.
Op woensdagochtend naar Ayamonte gevaren.
Omdat er weinig te vertellen is over de vaart wil ik wat meer ingaan op de ontmoetingen die zich steeds weer voordoen.
Voor anker bij Culatra was er natuurlijk mijn vriend David Sykes waar ik menig gezellig uurtje mee door bracht. We maakten een lange strandwandeling naar de vuurtoren en lieten ons uitgebreid verwennen in een van de restaurants.
Erlagen een aantal Duitse boten in de omgeving dus nu even over DUITSERS.
Nu ik het toch over Duitsers ga hebben( dit heb ik nooit willen schrijven) de schipper van de Sea Rover is een echte nazi. Ik veracht deze man en vermijd hem.
Mijn Duitse buurman Herbert is een ander verhaal, hij wilde op 6 augustus vertrekken maar kon zijn anker niet bergen.
Hij stond te tobben met zijn mastlier maar het lukte niet. Ik riep naar hem dat hij met de motor het anker er uit moest varen, maar hij begreep het niet of durfde niet.
Ik bood hem aan te komen helpen en dat accepteerde hij.
Dus ik met de bijboot er heen en gekeken wat er loos was.
Ik kon zien dat het anker in een net vast zat zo'n 1.5 meter onder het water oppervlak.
Na overleg met Herbert ging hij met de motor het anker proberen omhoog te krijgen.
Met wat gas op de motor kwam het anker genoeg omhoog zodat ik het net kon doorsnijden.
Herbert zij ten afscheid: ik hoop dat jij ook hulp zal krijgen indien nodig.
De derde Duitser die ik wil melden is Andreas met zijn vrouw Janniean.
Hij is dus Duits en zijn vrouw is Engels/Spaans ze leven op hun boot en hebben een zoon van een jaar of tien.
Zij zaten ook in het restaurant aan een naburig tafeltje, na afloop van de maaltijd schoven David en ik bij hen aan. Er volgde een geanimeerd gesprek waarbij de naam van hun schip werd genoemd:
Lime Light.
Dat is een cd van de Alanparson Project zij ik.
Ja, zij Janniean dat weet ik maar ik heb die cd niet. Ik beloofde een copietje langs te bergen.
Andreas kam over als een rustige sympathieke man.
Op deze avond vloeide de drank als was het limonade.
Na afloop voer David voor de zekerheid met zijn boot met mij mee naar de Tomboy.
Daar aangekomen voer ik voor de zekerheid met David mee naar zijn boot.
Ik heb twee dagen last gehad van de kater.
Van Portimao naar Culatra
Op maandag 30 juli al weer vertrokken uit Portimao.
Varend in oostelijke richting is de lagune van Culatra voor mij een bekende anker stek.
De afstand is 32 mijl en ik wil met de kentering om 19.17 daar naar binnen.
Dus de hele dag de tijd om daar te komen.
Dat komt goed uit want er is licht weer in het vooruit zicht.
Vertrokken om 9.35 u na het in leveren van de toegangskaart, statiegeld 25€.
Ondanks de zwakke zuiden wind nagenoeg de hele afstand kunnen zeilen, alleen de laatste 3 mijl toen draaide de wind naar het westen en kwam dus ruim in.
Toen was het uit met de pret en moest de motor bij.
Om 19.35 ! waren we tussen de pieren en om 20.20 viel het anker, plons!
Portimao
Het is vandaag zaterdag 28 juli 2012.
Vanochtend om 9.25 uur vertrokken vanuit de lagune van Alvor.
Deze keer niet naar Lagos maar naar Portimao.
Het was heerlijk weer, 24 graden met een licht zuiden windje de 5! mijl naar Portimao gezeild.
Ik heb besloten om deze zomer in de Algarve te blijven.
Dat wordt dus achter het anker genieten tot er weer een haven aan gedaan moet worden.
Drinkwater tanken is meestal de reden voor een haven bezoek.
Ik kan maximaal twaalf dagen buiten blijven en dan is de drinkwatertank leeg.
Inmiddels drie keer in de lagune van Alvor gelegen
Het is geen straf om daar te liggen, ik ken een aantal schepen die daar het hele seizoen blijven.
Dat is me echt te saai.
Behalve water is in Alvor alles te koop, er zijn twee supermarkten en heel veel restaurants.
Er komen veel toeristen vooral Nederlanders en Engelsen.
Portimao is een grote stad. vanaf zee zie hoge flatgebouwen boven de omliggende gebouwen uit steken.
De haven faciliteiten zijn goed. Maar de prijs is net zo hoog als de andere haven in de Algarve.
Dus we blijven hier 2 maximaal 3 nachten.
Van Alvor naar Lagos
Na een week Alvor wilde ik even wat anders.
Lekker in een haven liggen met douche, wasmachine en restaurants op loop afstand.
Lagos heeft dit allemaal, besloten om op vrijdag 6 juli te vertrekken met het uitgaande tij.
Dan bij Lagos buiten voor het strand de nacht door te brengen en dan op zaterdagmorgen de haven op te zoeken.
Om 9.10 het anker binnen gehaald en de 4 mijl op de Genua naar het strand van Lagos gezeild.
De zon scheen uitbundig en de wind 3 bf uit het noorden.
Voor het strand van Lagos het anker laten zakken in 5 meter water en de volledige ankerketting uit laten lopen (30 meter 8 mm).
In de namiddag begon het flink te waaien en de boot begon te gieren.
Dit ligt erg onrustig en de kans op uitbreken van het anker tijdens zo'n wilde gier is niet denkbeeldig.
Onder deze omstandigheden heb ik al meer malen met succes het gieren kunnen dempen met een hulpanker over de boeg met een korte lijn.
Ik liep over het dek naar voren met het hulpanker en Pukkie liep achter mij aan.
Het woei op dat moment al zo hard dat ik bang was dat Pukkie overboord zou waaien.
Dus Pukkie terug gestuurd naar de kuip en het anker over de ankerrol erbij gezet.
Dit hielp wel, het gieren werd minder en het hoofdanker hield goed.
Om 23.00 uur naar kooi gegaan en lekker geslapen.
OP zaterdagmorgen stond er nog steeds een noordenwind van plm 5 bf.
Om 8 uur het hulpanker geborgen en de motor gestart.
De boot begon gelijk te gieren en ik moest die 30 meter ankerketting met de hand binnen zien te krijgen tegen de harde wind in.
Tijdens een zwaai naar buiten stond er zoveel spanning op de ketting dat ik de ketting om de voorste kikker moest slaan om hem te houden.
Tijdens het overlopen lukt het soms om de ketting een kleinstukje binnen te halen, dan snel de ketting weer om de kikker even afwachten tot de zwaai weer gemaakt is en dan snel weer een stukje binnen halen. Het duurde ruim een halfuur om het anker uit de grond te krijgen.
Conclusie de ankergrond voor het strand bij Lagos is prima.
Een elektrische ankerlier staat op mijn verlang lijstje!
Van Vilamoura naar Alvor
Na drie nachten in Vilamoura, halve finales EK gekeken en twee maal naar de supermarkt, op 29 juni om 8.40 u vertrokken met bestemming de lagune van Alvor.
De NW wind was zeer veranderlijk, wat veel werk bezorgde, halverwege moest er een rif gestoken worden en liep de wind naar het westen zodat er gekruist moest worden.
We kwamen een uur voor laagwater aan.
Een klein beetje tegen stroom leek mij niet verkeerd, de vorige keer dat ik hier binnen liep ging het allemaal te snel met de vloedstroom achter met als gevolg twee maal aan de grond.
De grote vraag is dan staat er nu genoeg water???
Heel langzaam varen we de lagune binnen, door de tegenstroom gaat dit perfect!!
Het water is heel helder en ik kan goed zien waar de banken zich bevinden.
Ik kan het track van vorig jaar goed als leidraad gebruiken maar de dieptemeter is toch de 'baas'.
1.80 is de minste diepte die ik tegen kom, toch ruim 30 cm over!
De afstand Vilamoura Alvor is plm 25 mijl, we varen 35 mijl ivm het gedeeltelijke kruisrak.
Vertrek: 8.40 u Aankomst 16.45 u motor 1.5 h.
naar Vilamoura
Omdiverse reden en bleven we tot en met 19 juni in Ayamonte plakken.
Op 20 juni naar Faro gevaren en in de kom voor anker gegaan.
Hier ontdekte ik een plas water onder de motor. Alles na gekeken maar kon niets verdachts ontdekken. Toen ben ik er vanuit gegaan dat een puts water via het motorluik naar binnen was gekomen.
Het is best mooi daar maar het is wel onrustig.
Je ligt daar vlak voor de start en landingbaan van vliegveld Faro, op zich is dat niet o erg want ‘snacht wordt er niet gevlogen, maar het kanaal van de motorboot haven komt uit op de kom n de rondvaart boten varen er ook valk voorbij. Dan is er nog tot diep in de nacht een mega geluidsinstallatie met diverse akoestische versnaperingen zal ik het maar noemen.
Zaterdagavond had ik er genoeg van en besloot om op zondag 24 juni naar de lagune van Culatra te varen.
Hier aangekomen ontdekte ik weer een plas water onder de motor.
Na enig speurwerk bleek dat de seal van de koelwaterpomp de boosdoener was.
Deze zou dus asap vervangen moeten worden.
Bij Culatra lig je echt perfect, Alvor is echter mijn favoriete stek en daar gaan we ook nog langs.
Voor dinsdag 26 juni was de windvoorspelling O ¾ dat kwam goed uit want er zijn daar ten westen van de lagune van Culatra twee Volvo Penta agenten nl een in Vilamoura en een in Albufeira.
Van de agent in Albufeira staat in de Imray gids het e-mail adres dus op zondagavond een e-mail gestuurd.
Toen ik op dinsdag morgen nog geen antwoord had ontvangen, heb ik besloten naar Vilamoura te varen. Na alle formaliteiten in het haven kantoor vervuld te hebben, spoedde ik me naar de Volvo agent.
Ik werd meest vriendelijk ontvangen door Antonio Murta, ik kon mijn pomp bij hem brengen en indien ik dat wilde kon een monteur de pomp komen demonteren.
Ik zei hem dat ik dat pompje zelf wel kon verwijderen en na 15 minuten stond ik weer naast hem met de pomp. Kom om 17.00 uur maar terug dan is hij klaar zei Antonio.
Na montage van de gerepareerde pomp kon ik naar mijn toegewezen box varen.
Vanavond de wal op een visje eten en naar EK wedstrijd Spanje -Portugal kijken.
Dat wordt bloed aan de bal, de verhoudingen tussen Spanje en Portugal zijn nog steeds slecht.
Ik vind het Portugese volk heel vriendelijk en beleefd.
Nog even over het weer, mooi zonnig weer met temperaturen rond de 28 graden.
Naar Culatra en terug
Op 28 en 29 mei kreeg de Tomboy een grote opruim en schoonmaak beurt.
Want op 30 mei zou er een gaste aan boord komen.
Thea en ik kende elkaar al enige tijd en dit bezoek leek ons een goed vervolg op de reeds genomen stappen in het traject dat mensen moeten doorlopen na verlies.
Thea op woensdagavond van de bus gehaald en ‘s avonds naar de Chinees.
Heerlijk gegeten met mijn eigen tafeldame.
We hadden een week, dus een afstand zeilen zat er niet in want het vliegtuig terug wacht niet.
Op vrijdag 1 juni vertrokken om 13.45 naar de lagune van Culatra.
Ik heb daar mijn 'eigen' anker stek, daar aan gekomen bleek de Treoggin van David Sykes precies op deze plek te liggen. We ankerden naast zijn boot.
We hadden twee fijne dagen daar.
Op maandag 4 juni gingen we om 8.30 anker op en voeren terug naar de Guardiana waar we op de rivier ten anker gingen. Er stond toen een stevige wind maar uit het westen dus dwars op de rivier.
We gingen naar de wal met de bijboot en maakten een wandeling en zwommen een paar slagen.
Een maal aan boord draaide de wind naar het noorden en nam flink in kracht toe.
De wind streek nu over een paar mijl water en de golven werden steeds hoger.
Toen de ebstroom daar nog een schepje bovenop deed moest ik besluiten anker op te gaan en de haven op te zoeken.
Deze handeling alleen is bijna niet te doen, zonder elektrische anker winch.
Gelukkig had ik Thea en zij kon dus de motor bedienen zodat we met motor vermogen tegen de stroom in, de ankerketting konden ontlasten zodat ik die in kon halen.
Om 1.30 uur moe maar gelukkig afgemeerd in Ayamonte.
Mijn petje af voor Thea die dit voor het eerst van haar leven mee maakte. Zij deed precies wat er van haar verwacht werd, zonder een spoor van twijfel of angst.
Een maatje waar je op kan vertrouwen.