Marbella en Benalmadena

De haven Alcaidesa te La Linea, werd in 2010 geopend, de plannen hier voor waren waarschijnlijk al veel eerder gemaakt, dit is te zien aan de afmetingen. Alles is super groot met heel veel lege plaatsen. We lagen er toch wel naar ons zin en bleven een paar dagen. Op woensdag 5 juni vertrokken we richting Marbella. La Linea ligt bijna aan het eind van de baai dus moesten we eerst een stuk terug varen voor we koers konden zetten naar Marbella. Halverwege de baai valt de wind ons hard aan van, windkracht 2 naar 5/6 bf. De motor liep nog om een beetje snelheid te houden en toen sloegen we bijna plat. De eerste zorg was weer (net als in Noord Spanje) de motor uit, en daarna (bijna gelijkertijd) de grootschoot los en de genuaschoot gevierd. Daarna de boot weer op koers gebracht want de stuurautomaat kon dit geweld niet aan. Er vormde zich een ruwe zee met steile golven, het bleek dat we halverwind konden varen langs de punt van Gibraltar. Ik haalde het grootzeil naar beneden en dat gaf weer rust en zo bonkten we de baai uit. Eenmaal buiten konden we steeds ruimer gaan varen en nam de wind af tot zo\'n 3 bf. Zodat het grootzeil weer gehesen kon worden. Zoals gewoonlijk trok in de middag de wind flink aan, hierdoor konden we toch nog een mooi gemiddelde halen. Vertrek: 9.35, Aankomst 16.30 = 7 uur log: 39 Nm, motor:1.4 uur. We bleven twee nachten in Marbella, en snoven \'s avonds iets van de luxe op met wandelingen over de boulevard, veel pracht en praal is daar te zien. Op vrijdag 7 juni vertrokken we uit Marbella, we kozen voor een korte afstand omdat in de middag West 7 bf Was voorspeld. Vertrokken met heel licht weer twee keer de motor bij gehad. Na 12 uur begint het te waaien. Er staat geen stroom en de zee blijft redelijk kalm. We zeilen met het grootzeil zonder rif en de Genua half in gedraaid. Het gaat echt geweldig en de snelheid blijft op lopen. Er kwam een grote Duitse motorsailer ons voorbij lopen.... op de motor. Toen het log en de gps samen tegelijk bijna 9 knopen aangeven vond ik het wel een beetje te gek worden en trok ik het grootzeil omlaag. Vertrek Marbella haven La Banjadilla 9.20, Aankomst Benamaldena 14.00 afstand 23 mijl. Na de formaliteiten op het havenkantoor snel de toegewezen plaats op gezocht want de wind trok nog steeds aan. De luxe van Marbella wordt ruimschots overtroffen door het ressort waar de haven deel van uit maakt. Het komt een beetje vreemd over, we liggen aan een eiland dat met hekken is afgesloten van de rest. We behoren een paar dagen tot de happy few.

Barbate en La Linea

Op donderdag 30 mei om 8.45 u verlieten we Rota, we hadden een gezellige tijd daar, de haven heeft alles wat een passant zich maar wensen kan. Zoals verwacht liep er een flinke deining en vooral in de monding van de baai van Cadiz ging het flink te keer. We hadden de wind ruim NW 4 met uitschieters. De Genua alleen is genoeg voor 6 knopen. In de middag zet de wind, zoals gewoonlijk flink door. Het kwam goed uit dat we alleen de Genua voerden. Om 16.30 meerden we af bij het havenkantoor. Ik kreeg een box toegewezen met veel achterstallig onderhoud. Er zaten geen kikkers voor de voorlijnen en er staken drie grote bouten uit binnen de ligplaats. Het gevolg was een diepe kras op de romp.DE gevaren afstandg: 37 mijl motor: 1.4 uur. Ik keek \'s avonds naar het weer bericht en zag dat er voor de komende 4 dagen stevige Oosten wind was voorspeld alleen vrijdag nog overwegend Westen wind. Tegen mijn gewoonte in besloot ik de volgende morgen te vertrekken, zodat ik niet 4 of meerdagen vast zou zitten in deze onaantrekkelijke haven. Ik lag dus op vrijdag morgen 31 mei om 8.20 aan de meldsteiger om een nacht af te rekenen. Ik deed mijn beklag bij de havenmeester over de box en hij beloofde er iets aan te doen. Ik zou eerder vertrokken zijn om in de straat van Gibraltar de vloedstroom langer mee te hebben maar dat kon niet omdat ik nog moest betalen. We vetrokken om 8.40 uur met een lichte Oosten! wind. Al snel kon de motor uit. De wind draaide braaf de goede kant op en wakkerde aan. De stroming in de straat is een apart verhaal, er loopt een constante stroom naar het Oosten deze vult het verdampte water aan en er is de getijden stroom deze vloeit in Oostelijke richting van HW -3 tot HW +3. Het was HW op de 31^e om 8.30. Ik verwachtte de stroom tegen te krijgen om 11.30. Dat gebeurde helemaal niet de gehele toch stroom mee gehad!! Vond ik dus helemaal niet erg!! In de Reeds is te lezen dat de getijdenstroom het sterkst is vlak langs de kust. Dus het is voordelig om zo ver mogelijk uit de kust te blijven als de getijdenstroom tegen is. Toen we Tarifa dwars hadden stond er een windje West 5 bf en zeilde we recht voor het lapje! Het grootzeil nog zonder rif en de bulletalie strak doorgezet. De genua zet ik onder deze omstandigheden ook strak door als een soort stabilisatie vin. We klokte regelmatig 10.5 knopen over de grond. Toen we de Gibraltar baai in draaiden , begon ik me toch een beetje zorgen te maken met deze snelheid tussen de tankers door en al het andere verkeer in de baai dat leek me dat geen goede optie. Ik liet de boot naar halver wind loeven en trok het grootzeil omlaag, Toen we verder de baai in zeilde werd de wind steeds zwakker en moest voor de laatste 2 mijl de motor bij. We meerden om 15.00 uur af in de nieuwe marina van La Linea. Genaamd Alcaidesa Marina Log: 38 mijl motor: 2 uur.

Rota

Het is nu woensdag 29 mei 2013, gisteren vertrokken alle opvarenden, terug naar Nederland. Dus ik ben weer single op de scheepshond Pukkie na. Na tien dagen Rota wil ik wel weer verder. Wij kozen Rota om de familie te ontvangen en dat is goed uit gepakt. Met aan weerszijde van de haven een mooi strand, aan de overkant van de baai Cadiz en Jerez de la Frontera vlak in de buurt. Deze plaatsen hebben we bezocht. Heel in het kort: Rota heeft een leuke oude kern met veel terrasjes, Jerez heeft een mooi oud centrum met dure winkels en Cadiz is gezellig met veel monumenten. We aten daar een lunch met gegrilde tong in een zonnig straatje, dat was werkelijk geweldig. Antonio onze ober deed zijn uiterste best ons het naar de zin te maken. De kathedraal aldaar is uitzonderlijk mooi en goed onderhouden, althans de buitenkant, binnen zijn er netten gespannen om het loslatende stucwerk op te vangen.

Vandaag had ik een rust- en opruimdag ingelast en dat was maar goed ook want de wind was veel sterker dan voorspeld. De verwachting was 4/5 maar vanmiddag hadden we ruim 6 met uitschieters. Dat is geen wind om een onbekend stuk vaarwater op te gaan. Hopelijk is het morgen beter. Barbate is de bestemming met 35 mijl een mooi stukje varen, niet te lang en ook niet te kort.

Naar Rota

Op maandag 29 april werd de Tomboy te water gelaten. Vriend Bruce heeft een boei gekocht in de geul bij Faro en ik mocht daar gebruik van maken omdat hij zelf nog niet klaar is met zijn boot. Dus voer ik samen met Bruce naar zijn boei en. We maakten de Tomboy er aan vast nadat Bruce een rvs wartel had gemonteerd. Vanaf de boei is het 10 minuten varen met de bijboot naar de motorboot marina waar je af kunt meren bij het tankstation. Zo kun je water halen, bootschappen doen en bv gasten ophalen. Op zaterdag 4 mei vloog Thea naar Faro en nam een taxi naar deze plaats. Na een biertje, kozen we het ruime sop uiteraard met de bijboot want de spoorbrug heeft weinig hoogte. Het was laagwater dus voorzichtigheid was geboden. Helaas, na het passeren van de brug hoorde we een harde klap en ging het toerental van de buitenboordmotor omhoog. De breekpen bleek gebroken en ik kon dus verder met de roeispanen. Op maandag 6 mei vertrokken we naar Culatra om nog even te genieten van dit mooie eiland. Het voor anker gaan is nu een eitje en het Rocna anker van 15 kg geeft veel vertrouwen. We maken een lange standwandeling en laten ons \'s avonds verwennen bij het restaurant van de club.

Thea wilde graag de rivier op naar Alcoutim, daar was vorig jaar haar wandeling gestart. Ik vond dat, we dan ook door moesten varen naar de zijrivier, de Rio Vascao. Dit is het zgn schildpadden riviertje. De volgende dag op dinsdag vertrokken we van Culatra naar de Guardiana. We hadden licht weer zodat de motor de hele tocht mee moest helpen. Om 21.15 u ging het Rocna anker voor de tweede keer overboord. Op woensdag morgen voeren we naar Ayamonte. \'s Avonds gingen we naar de Chinees waar we enthousiast werden ontvangen door James. Op donderdag 9 mei voeren we om 12.30 met de vloedstroom naar Alcoutim het was prachtig weer en we lieten daar om 15.50 het anker in de rivier zakken. De ankergrond is ter hoogte van Alcoutim niet al te best, dus het was even spannend of dat het anker goed zou houden. Ook hier liet het Rocna anker ons niet in de steek. We gingen naar de Spaanse kant (SanLucar) en klommen daar naar het fort. De catamaran van Martin en Rosemarie lag aan de steiger, de Engelse buurvrouw vertelde ons dat ze een huis hadden gehuurd omdat Rosemarie zwanger is. We klopten aan bij het ons beschreven huis en werden hartelijk ontvangen. Op vrijdag gingen we direct verder de rivier op naar de Rio Vascao, dat is maar 5 mijl. Vlak naast de monding van het riviertje ging het anker weer overboord. De EOS lag een stukje verder en we nodigen de opvarenden (Peter en Ellie) uit voor een drankje Het was heerlijk weer en we bleven 2 nachten. Met de bijboot tuften we het riviertje op tot we niet verder konden en zwommen daar in het heerlijke warme water. De tweede dag voeren we met de bijboot naar Pomarao. Op zondag 12 mei voeren we terug naar Ayamonte, het was zonnig en er stond een matige Noorden wind. Mazagon was het volgende doel. Het was om 6.00 u hoog water en dat is de beste tijd om naar buiten te gaan, want in de monding van de Guardiana kan het flink te keer gaan. We moesten echter eerst boodschappen doen (op zondag zijn de winkels in Spanje dicht) , dus besloten om 10 uur uit te varen, na het doen van de boodschappen. Gelukkig was het licht weer maar in de mondig, ging het toch woest te keer. De Tomboy lag wat zwaar op het voorschip door de volle watertank. Na een paar flinke klappen was het ergste achter de rug maar het duurde nog dik twee uur voordat we rustiger vaarwater bereikten. Vertrek Ayamonte: 10.05 aankomst Mazagon 18.00 Op donderdag 16 mei voeren we met een stevige wind NW draaiend W 3/6 Bf van Mazagon naar Chipiona. Het was een mooie zeiltocht met veel werk voor de kapitein, eerst een rif er in daarna grootzeil eraf daarna grootzeil weer omhoog. In de nacht van donderdag op vrijdag werd ik wakker om een uur of 5 door veel kabaal. Het bleek de genua van een Beneteau First 300 te zijn, het ging zo te keer dat ik besloot te proberen er wat aan te doen . Ik kleedde me aan en ging naar die boot. Met de hulp van een inmiddels gearriveerde nachtwaker kon ik het zeil bergen. De rest van de week bleef het hard waaien en wat regenen. De baai van Cadiz was het volgende doel en Rota leek een leuke haven, dit is maar een korte afstand omdat weinig wind in het vooruitzicht was wilden we proberen Rota toch op het zeil te bereiken. Tijdens d e tocht zou ik proberen een visje te verschalken. We vertrokken uit Chipiona om 10.45. Toen we vrij gevaren waren van de ondieptes voor de kust, ging de paravaan over boord. . Toen ik na een poosje de paravaan binnen haalde was de vislijn finaal doorgebeten. Dus geen vis voor het avond eten! Aankomst: Rota 16.15 afgelegd: 17 mijl motor: 1 uur. Rota is een mooie oude stad en de haven is rustig met het strand vlak bij. Vanaf de haven vertrekt er een ferry naar Cadiz. Een prima plaats om bezoek te ontvangen. We blijven hier een poosje liggen!

2013 voorbereiding en plannen maken

Het is nu woensdag 17 april en ik wil even laten weten dat het hier in Faro goed gaat met de Tomboy en Pukkie en mijzelf. Op 20 februari hier naar toe gevlogen met 20 kg ruimbagage en 10 kg cabine bagage en een pakket van 25 kg verzonden door George Kniest . Het eerste en zwaarste karwei was het kaal halen van het onderwaterschip. Ik had vorig jaar al in de gaten dat dit na 10 jaar nodig was. Het was een zwaar en vermoeiend werk. Het tweede grote karwei was het monteren van... jawel een elektrische ankerlier, een Lewmar pro 1000 G, een prachtig klein machientje!! Inmiddels uitgetest en in orde bevonden, met radiografische afstandbediening

Kort na aankomst raakte ik in gesprek met Hans van de Aeolus die mij vertelde dat juist een weekdaar voor een Putter was vertrokken. Dat bleek Ton en Anneke Verbraak te zijn. Zij hebben ook een site (http://www.lunde.nl/) ik heb ze gemaild en ik kreeg snel antwoord. Het tweede contact vanuit de Put,( hoewel ex Putters) waren Karel en Ineke Hartog. Zij zijn onderweg met een camper en kwamen even langs bij de werf van Bruce. De naam van hun schip was Snoopy 2.

Ook heb ik een leuk contact gehad met de opvarenden van de grote Tomboy. Een Hallberg Rassy 352. Hij is een volbloed Engelsman en zij een Belgische van geboorte maar helemaal ver Engelst. Chris en Frida zij zijn inmiddels ook vertrokken. Chris heeft een hydraulisch systeem gebouwd dat zal je niet zo vaak zien op zo\'n schip. Ik was verbaast toen ik in de machinekamer keek, een grote spaghetti van leidingen.

In het kort: de motor drijft direct een oliepomp aan de olie gaat door een koeler en kan de ankerlier aandrijven en ook een zware dynamo. Chris vertelde dat de ankerlier zo sterk is dat hij in Schotland toen het anker vast kwam te zitten aan een wrak, de neus van het schip een halve meter naar beneden trok en dat toen een gedeelte van het wrak naar de oppervlakte kwam en hij het anker kon bevrijden.

Nu even over de plannen, het schip gaat op 29 april te water, op 4 mei komt Thea (vriendin) aan boord. We varen in Oostelijke richting doen onder andere Ayamonte aan, El Rompido en Cadiz aan. Rustig in Oostelijke richting varend zullen we er voor zorgen dat we op uiterlijk 23 mei in La Linea liggen in de baai van Gibraltar. Op 25 mei komen Michel en Elles aan boord (zoon en dochter). Het aantal opvarenden is dan 4 mensen en een hond. Helaas blijft op 28 mei alleen de kapitein en zijn hondje aan boord want de anderen verlaten het schip richting Sevilla om daar het vliegtuig naar Nederland te nemen.

Ondanks enige negatieve verhalen wil ik toch richting Balearen varen. Als het me daar niet bevalt ben ik zo weer terug in de Algarve.

Tot de volgende keer maar dan een vaar verslag!!!

Einde verhaal 2012

Op 12 september voer ik van Culatra naar Faro en werd de Tomboy op de kant gezet.

Na het vertrek van Thea op 31 augustus had ik nog 11 dagen voor mijn afspraak met Bruce, de eigenaar van de werf te Faro.
Het plan was om nog wat in Oostelijke richting te varen en daarna naar Faro te gaan.

De wind besliste echter anders, op 1 september uit Vilamoura vertrokken met Oosten wind.

Om 11 uur vetrokken, we moeten om 16.00 uur binnen zijn want het was springvloed en dan moet je geen stroom tegen hebben tussen de pieren bij Culatra, want dat zou de eerste stop zijn.

Al kruisend en hopend dat de wind zou draaien, zodat het doel bezeild zou worden maakten we ruime slagen.

Om 14.00 uur met nog 8 mijl te gaan hadden we nog maar twee uur over.

Op de motor recht tegen de wind in dan maar en met 4 mijl vaart over de grond waren we precies om 16.00 uur binnen. Afstand: 19 mijl, gevaren: 23 mijl

De wind bleef de rest van de week Oostelijk dus zijn we maar blijven liggen voor Culatra en hier de tijd vol gemaakt tot het vertrek naar Faro.

Ik vlieg op 18 september terug naar Nederland, na 7 maanden op de boot wil ik weer eens in een huis wonen en er is natuurlijk nog een andere reden waarom ik naar Nederland ga.

Thea en ik willen elkaar in huiselijke omstandigheden mee maken.

Dus voor dit jaar zit het er op, ik heb erg genoten en vond het leuk hier verslag van te doen aan jullie.

Allemaal bedankt en hopelijk tot ziens.

Hans en Pukkie.

Bezoek op de Tomboy

Van 11 augustus tot 20 augustus bleven we voor anker bij het eiland Culatra.

Zwemmen, roeien met de bijboot, strand wandelingen en met het veer naar Olaho.

Het weer was perfect dus vol op genieten.

Ik moest op 21 augustus in Vilamoura zijn om Thea daar aan boord te nemen.

Ik voer met weinig wind op 20 aug daar naar toe.

Het was die dag om 4.43 hoog water met een coefficient van 95, dus springvloed.

We vertrekken om 7.05 de ebstroom zal dan wel goed door gezet zijn maar eerder vertrekken is ook lastig. Net buiten de pieren ging het er ruig aan toe met enkele hoge brekers.

Daarna was de zee vlak en moeten we motoren.

Vertrek: 7.05, aankomst:11.20, log: 19 Nm, motor: 5 uur

Op woensdag 22 augustus vertrokken we in westelijke richting, ik wilde Thea het westelijke deel van de kust laten zien, de vorige keer dat ze aan boord was hebben we het oostelijke deel gedaan.

Het plan was om naar Alvor te varen, maar de wind stond tegen en al snel had ik door dat dit niet zou gaan lukken. Portimao ligt iets dichter bij dus werd dat het doel.

Halverwege trok de wind sterk aan en maakten we kruisend nog maar weinig voort gang.

Het laatste stuk moest de motor er weer aan te pas komen om voor donker de ankerplaats te bereiken in de monding van de Rio Arade.

Het is een hele mooie ankerstek daar voor Portimao we bleven een nachtje extra.

Op vrijdag 24 augustus kruisten we de laatste mijlen naar de lagune van Alvor.

Thea is enthousiast over deze ankerplaats, we bleven hier tot en met maandag 27 augustus.

De weer goden waren met ons, want de Sagres baai lokt en dat zou niet lukken met harde westen wind. Er was N tot NW wind voorspeld toe nemend tot 4/5.

We vertrokken om 10.25 met lichte noorden wind.

Hoe dichter we bij de Sagres baai komen hoe harder het ging waaien, er ging een rif in het grootzeil en de genuna naar 40%.

De wind kwam ruim in en we maakten snelheden van 7 knoop. Het laatste stuk moest het grootzeil naar beneden en bleven we toch nog 6 knopen maken op alleen een stukje Genua.

Thea gaf geen kik. Tevreden laten we het anker zakken in die prachtige Sagres baai.

Vertrek: 10.25, aankomst: 14.20, log: 19 mijl motor 0.5 uur.

Op dinsdag 28 augustus voeren we terug naar Lagos waar we voor het strand het anker lieten zakken.

Met een stevige noorden wind was dit ook weer zo'n tocht met een goud randje de halve Genua was voldoende om de snelheid rond de vijf knopen te houden en... natuurlijk volop zon.

In Lagos namen we water in en proviand,Thea maakte een tour de ville en 's avond gingen we naar een leuk restaurant.

Om wat tijd over te hebben besloten we voor de vlucht van Thea op 31 augustus terug te varen naar Vilamoura op 30 augustus. De noorden wind stond nog steeds door en we maakten weer een prachtige snelle tocht.

Vertrek Lagos: 12.55, aankomst Vilamoura: 18.30, motor: 0.8

Het is nu vrijdag 31 augustus 2012 22.00 uur.

Om 16.30 heb ik Thea naar de taxi gebracht en ze zal nu ongeveer landen op Zestienhoven.

Ik zit weer alleen met Pukkie en kijk terug op een prettige (te korte) periode met Thea aan boord.

Een goede maat die tegen een stootje kan en.... nog goed in de keuken ook!!!!

vlucht voor de hitte

Het is bloedheet in Ayamonte, je ligt toch in de stad en dat is goed te voelen.

Nog snel wat boodschappen gedaan en om 12.45 de Guardiana op gevaren en voor anker gegaan.

Hier is het een stuk beter.

De hitte van de stad is weg en het windje is verfrissend.

We liggen weer op dezelfde plaats tegenover de jachthaven van Vila Real, aan de Spaanse kant is een strandje. Ik ga nog even zwemmen en Pukkie vermaakt zich op het strand.

Om een uur of elf kruip in mijn kooi.

Op zaterdag ochtend om 6 uur wordt ik wakker geschud, de wind is naar het noorden gedraaid en er staat een dikke 5 bf. Ik kruip bij Pukkie op de bank in de kajuit, hier is de beweging van het schip minder voelbaar dan in de voorpiek.

Om 8.40 u nam de wind wat af en roeide ik naar de kant om Pukkie uit te laten

De bb motor hing op de hekstoel maar het water was te ruw om die op de bijboot te laten zakken.

Het vertrek was gesteld op 11.00 u, met als bestemming Culatra.

Toen moest het anker er uit. Met de hand alleen lukte het niet.

Ik zette de motor in zijn werk op stationair toerental.

Ik kreeg nu wat hulp om tegen de stroom en wind in de ketting binnen te halen.

Nadat het anker was geborgen, rolde ik de Genua half uit en vlogen we het zeegat uit.

Helaas rond 1 uur nam de wind af en draaide naar het westen, tegen dus.

Eerst zwakte de westen wind af, zodat de motor erbij moest, later in de namiddag trok de wind aan tot een dikke 5 bf en moesten we tegen golven van plm 1 meter in boksen.

Ik zette het toerental van de motor op 1800 toeren , en het grootzeil stijf door.

Ik wilde voor het donker aan komen, door de golfslag maakten we niet meer dan 3 knoop gemiddeld.

Net voor donker om 20.15 laten we het anker vallen.

Vertrek 11.25, aankomst 20.15, log 34 mijl, motor 5.9 uur